Εισαγωγικό σημείωμα
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έλεγε ότι η αγωγή των παιδιών είναι το σπουδαιότερο έργο της Εκκλησίας και της οικογένειας, διότι ό,τι χαραχθεί στην ψυχή από νωρίς μένει βαθιά. Επειδή όμως η ποιμαντική της νεότητας δεν είναι απλή διδασκαλία αλλά σχέση, ο Παιδαγωγός, Κατηχητής ή Ποιμένας καλείται να συναντήσει το σύγχρονο παιδί αφού το γνωρίσει προκειμένου να το διδάξει και να το καθοδηγήσει με διάκριση. Στην προσπάθεια αυτή η διακριτική πρόσληψη των πορισμάτων της Ψυχολογίας μπορεί να αποδειχτεί πολύ χρήσιμη. Για τον λόγο αυτό φιλοξενούμε στις στήλες της Διαποίμανσης μία μελέτη (που δημοσιεύτηκε πριν χρόνια αλλά δεν χάνει την επικαιρότητά της). Είναι του εμπνευστή της ιστοσελίδας μας Ομοτίμου Καθηγητή κ. Αλεξάνδρου Μ. Σταυροπούλου και αναφέρεται στα στάδια ανάπτυξης της θρησκευτικότητας του παιδιού.
Στέφανος Χρ. Κουμαρόπουλος
Περιοδικό «Εφημέριος» 1987, σ. 344-345, 368-372 και σὲ ανάτυπο 28 σ.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο: εδώ