Δρόμο παίρνω δρόμο αφήνω… όπως έλεγαν και τα παραμύθια. Όποιον δρόμο και αν πάρω γνωρίζω ότι θα με οδηγήσει κάπου και όχι στο πουθενά. Οι «Ψυχής δρόμοι» δεν οδηγούν σε αδιέξοδα, για να θυμηθούμε και τους Holzwege του Martin Heidegger.
Τὸ τεῦχος ἐτοῦτο στεγάζει κείμενα ποικίλης θεματικῆς, μὲ κοινὴ ὅμως ραχοκοκαλιά – ὅπως συμβαίνει πάντα μὲ τὰ ποικίλα τεύχη μας. Ἡ ραχοκοκαλιὰ ἐδῶ εἶναι ἡ ἔγνοια ὅτι ἀδιάκοπα χρειαζόμαστε κεντρίσματα γιὰ ζητήματα ποὺ παραμένουν ἀνοιχτὰ καὶ ποὺ πρέπει νὰ μὴ λησμονιέται ὅτι παραμένουν ἀνοιχτά.
Δημοσιεύουμε το Περιοδικό μας, στην Ιστοσελίδα μας, με την έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, μια πνευματική περίοδο, όπου η Εκκλησία μας υπενθυμίζει ότι χωρίς μετάνοια, νηστεία, αγρυπνία και προσευχή δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στον χαμένο παράδεισο.